Dodatki do grilla. Na co zwrócić uwagę w trakcie zakupów?

Warto dokładnie czytać etykiety. Gotowe sosy często zawierają konserwanty, których tak naprawdę w ogóle nie potrzebują, ulepszacze smaku, sztuczne barwniki, zagęszczacze. Uzbrojeni w niezbędną wiedzą, będziemy mogli kupić te produkty, które z punktu widzenia naszego zdrowia będą najlepsze.

Kupując majonez, pamiętajmy, że im mniej ma składników, tym lepiej. Właściwie oprócz oleju, musztardy, żółtek, cukru i kwasku cytrynowego nic mu więcej nie potrzeba. To, na co szczególnie należy zwrócić uwagę, to zawartość żółtek, im jest ich więcej tym lepiej. Majonez jest bardzo kaloryczny (ok. 750 kcal./100 ml), co często powoduje, że sięgamy po majonez light. Jednak lepiej jest zjeść mniej prawdziwego majonezu niż więcej majonezu light. W tym ostatnim bowiem tłuszcz zastępowany jest wodą, a kiedy w majonezie pojawia się woda, wówczas trafić tam muszą kolejne składniki: zagęszczacze, sztuczne dodatki i konserwanty. Na półkach można też znaleźć takie produkty, do których jajka nie były dodane. Zamiast nich używa się proszku jajecznego.

A może warto czasem pokusić się o zrobienie majonezu w domu? Do jego wykonania będziemy potrzebować 2 jajka, łyżeczkę octu winnego lub soku z cytryny czy kwasku cytrynowego, pół łyżeczki soli, oliwę lub olej słonecznikowy czy rzepakowy, musztardę, odrobinę cukru i czarnego pieprzu. Jajka należy bardzo starannie umyć, a potem oddzielić białko od żółtka. Żółtko uciera się z musztardą i solą, a następnie ostrożnie, tak aby się nie zważyło, dolewa się olej i nadal uciera, aż do otrzymania pożądanej gęstości. Następnie dodaje się cukier i pieprz, białko i wciąż uciera. Gdy majonez ma jednolitą konsystencję, doprawia się solą i octem, sokiem z cytryny lub kwaskiem.

Kupując sosy tatarskie lub inne sosy majonezowe, należy kierować się tymi samymi wskazówkami co przy majonezach. Ich skład powinien być nieskomplikowany, a przy tym warto unikać sosów light. Jednak, najlepszym wyjściem jest zrobienie ich samemu – kiedy mamy już dobry majonez, dodanie odpowiednich ziół, przypraw czy warzyw nie wymaga już czasu, za to może dać naprawdę dobry efekt. Wartość kaloryczna - ok. 210 kcal./100ml

Prawdziwy keczup powstaje z przegotowanych pomidorów i nie wymaga już użycia żadnych konserwantów. W związku z tym, umieszczanie informacji o braku konserwantów na opakowaniu, nie ma większego sensu – żaden keczup mieć ich nie musi. Jednak, jeśli pośród składników znajdzie się woda, wówczas sytuacja wygląda podobnie jak w przypadku majonezu – dodaje się konserwanty, zagęszczacze, barwniki i aromaty. Dobry keczup wytwarzany jest z koncentratu, istotna jest jego procentowa zawartość w keczupie. Gorszej jakości produkty wytwarzane są z o wiele bardziej rzadkich sosów pomidorowych.

Keczup z pewnością warto jeść. Przede wszystkim ze względu na likopen, substancję, która znajduje się w pomidorach, a której przyswajalność znacznie wzrasta w trakcie przetwarzania i obróbki termicznej. Likopen chroni przed chorobami serca i nowotworami, spożywany ok. 10 razy w tygodniu przynosi rezultaty w profilaktyce raka szyjki macicy i raka prostaty. Kupowany w sklepie keczup liczy ok. 110 kcal./100 ml.

Jeśli chcemy keczup przygotować własnoręcznie, zróbmy to w czasie pomidorowego sezonu, kiedy warzywa mają najwięcej właściwości odżywczych. Na 5 kg pomidorów należy użyć 5 cebul, 125 ml octu, 2 niecałe szklanki cukru, a także świeżo zmielony pieprz, ziele angielskie, kilka liści laurowych, goździki, sól. Smak można urozmaicić także np. tymiankiem, korzeniem imbiru, laską cynamonu, łodygą selera lub papryką. Obrane ze skórki pomidory, cebule i ewentualnie inne warzywa dusi się przez ok. 30 min, przeciera przez sito, doprawia i gotuje na wolnym ogniu jeszcze ok. 3 godziny. Kiedy keczup jest wciąż gorący, przelewa się go do dokładnie umytych i wyparzonych słoiczków i zamyka.

Także dobrą musztardę poznamy po tym, że nie będzie zawierać konserwantów, natomiast zrobiona będzie z tylko kilku składników. To zdrowy dodatek do jedzenia: pomaga przy zaparciach, niestrawności, nieżycie żołądka. Dlatego można spróbować przyrządzić ją samemu. Do jej wykonania potrzebne są cztery łyżki białej gorczycy, 1.5 łyżki cukru, łyżka octu, olej lub oliwa i odrobina czosnku, cukru i pieprzu. Do dobrze zmielonej lub rozgniecionej gorczycy dodaje się ok. 4 łyżki wrzątku, uciera przez chwilę, dodaje ocet, oliwę i resztę składników, następnie znów uciera, aż do otrzymania odpowiedniej konsystencji. Musztardę przekłada się do czystego słoika i czeka kilka dni, aby „się przegryzła”. Sklepowe musztardy zazwyczaj mają od 80 do 170 kcal./100 ml

Chrzan z kolei zawiera witaminę C. Ostra i aromatyczna przyprawa ma też działanie bakteriobójcze, pobudza wydzielanie soków trawiennych, co jest istotne, kiedy jemy potrawy ciężkostrawne, wędzone i tłuste. Kupując go znów kierujmy się tym, by zawierał jak najmniej składników. Jeśli chcemy zrobić chrzan własnoręcznie, potrzebować będziemy 1 kg korzenia chrzanu, 50 ml octu oraz sól i pieprz do smaku. Chrzan należy umyć, oskrobać, zetrzeć na tarce o małych oczkach. 2 szklanki wody należy zagotować z octem, dosolić, osłodzić i zalać nią chrzan. Całość miesza się i przekłada do umytych i wyparzonych słoiczków. Starty chrzan liczy tylko 70 kcal./100 ml, a gotowy, ze słoika nawet 166 kcal./100 ml

OS/mmch

Polecamy również:

Jajeczka luksusu

Zdrowotny wpływ chrzanu

Najzdrowsze rośliny świata