Błyskawiczne zupy trzyskładnikowe. Idealne dla zabieganych

Chcesz się pochwalić swoimi kulinarnymi osiągnięciami? Masz ciekawy przepis? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl

Potrawa, która nie tylko smakuje, ale również pięknie wygląda. Pomarańczowo-czerwony kolor zawdzięcza naturalnym barwnikom wykorzystanych warzyw, czyli karotenoidom – związkom o ogromnych właściwościach odżywczych, niezbędnym m.in. do prawidłowego funkcjonowania wzroku.

Jak przyrządzić zupę? Zagotowujemy pół litra wody, do której wrzucamy po około 50 dag pokrojonych w kostkę dyni, marchewki i pomidorów. Doprawiamy solą, pieprzem oraz słodką papryką, gotujemy na wolnym ogniu przez 20-25 minut. Miksujemy na gładki krem.

Nie jest to klasyczna zupa obiadowa, ale za to świetnie sprawdzi się na… śniadanie. Wystarczy zagotować litr mleka z dwoma łyżkami cukru i cukrem waniliowym (cała torebka). Rozbijamy dwa jajka, oddzielamy żółtka od białek, które ubijamy na sztywną pianę z łyżką cukru. Porcjami wkładamy ją do gotującego się mleka i czekamy, aż powstanie coś na kształt piankowych kluseczek, które następnie wyjmujemy łyżką cedzakową. Mleko zdejmujemy z ognia i wlewamy do niego roztrzepane żółtka, cały czas mieszając. Gdy zupa jest już na talerzu, dodajemy do niej białkowe kluseczki.

Klasyczny francuski specjał. Pyszny i banalnie prosty w przygotowaniu. Kilogram ziemniaków obieramy, a następnie kroimy w kostkę. Białe części z dwóch dorodnych porów siekamy na talarki i podsmażamy na oliwie lub maśle klarowanym razem z dwoma ząbkami czosnku. Dodajemy do ziemniaków i wszystko zalewamy wodą tak, by pokryła warzywa. Doprawiamy solą, pieprzem oraz suszoną kolendrą. Gotujemy około 30-45 minut, a na koniec blendujemy, by uzyskać smakowity krem. Można go serwować z grzankami albo groszkiem ptysiowym.

Trudno znaleźć Polaka, który nie lubiłby tradycyjnej "pomidorówki". Prowansalska wersja jest trochę łagodniejsza w smaku, a przede wszystkim łatwiejsza do przygotowania. Potrzebujemy tylko kilograma dojrzałych pomidorów, które sparzamy we wrzątku, obieramy i kroimy na mniejsze kawałki, pozbywając się gniazd nasiennych. Dodajemy je do garnka z posiekaną cebulą, podsmażoną wcześniej z kilkoma ząbkami czosnku przeciśniętymi przez praskę. Doprawiamy szczyptą cukru i bazylią (najlepiej świeżą). Dusimy około kwadransa, następnie dolewamy pół litra wody, wsypujemy około ¼ szklanki kaszy jęczmiennej i gotujemy przez 30-40 minut. Jeśli mamy w lodówce skórkę parmezanu, możemy ją dorzucić do zupy, nada jej bardziej wyrazistego smaku.

Smaczna i aromatyczna potrawa. Dwie duże czerwone papryki pieczemy w piekarniku (w temperaturze 220 st.) przez około 20-25 minut, aż ich skórka zrobi się niemal czarna. W tym czasie dusimy w garnku całe pomidory z puszki oraz mleczko kokosowe (jedno opakowanie), doprawiając je solą, suszoną bazylią, ostrą papryką i granulowanym czosnkiem. Gdy papryki już się upieką, obieramy je ze skórki, pozbywamy się gniazd nasiennych, a miąższ kroimy na mniejsze kawałki i dodajemy do pozostałych składników. Dusimy jeszcze minimum kwadrans (im dłużej, tym pełniejszy smak uzyskamy), a na koniec blendujemy.

Jedna z tradycyjnych potraw kuchni chłopskiej, spożywana niemal codziennie, zwykle na śniadanie. Przygotowanie wodzianki jest banalnie proste. 2-3 kromki czerstwego chleba (najlepiej ciemnego, np. żytniego) dzielimy na mniejsze kawałki i wkładamy do garnka, razem z kilkoma ząbkami czosnku przeciśniętego przez praskę oraz łyżką smalcu (dobrze, gdyby był ze skwarkami). Zalewamy dwoma szklankami gorącej wody, doprawiamy solą oraz pieprzem, mieszamy i gotowe!

Klasyka polskiej kuchni. Oczywiście najlepiej przyrządzać ją na bazie aromatycznego wywaru mięsno-warzywnego (świetnie smakuje np. z żeberkami), ale gdy brakuje nam czasu i składników, możemy ugotować prostszą wersję zupy ogórkowej. Dwie kostki rosołowe (warto wybierać buliony eko) rozpuszczamy we wrzącej wodzie, a następnie dodajemy 25 dag ziemniaków pokrojonych w kostkę. Gdy się ugotują, dokładamy 25 dag drobno pokrojonych ogórków kiszonych wraz z sokiem powstałym podczas siekania. Gotujemy jeszcze chwilę na małym ogniu.

Tradycyjny przysmak kuchni góralskiej, rozsławiony przez braci Golców, którzy śpiewają: "gdy widzę kwaśnicę, to kwicę". Według oryginalnych receptur powinna zawierać m.in. żeberka, boczek, słoninę i suszone grzyby, ale w bardziej oszczędnej wersji wystarczą dwa wędzone udka kurczaka, które zalewamy zimną wodą, dodajemy 2-3 posiekane ząbki czosnku i liść laurowy, a następnie gotujemy, aż powstanie dość esencjonalny wywar. Mięso wyjmujemy i rozdrabniamy, a do zupy dodajemy około pół kilograma odciśniętej i lekko posiekanej kapusty kiszonej (od jej jakości zależy w dużym stopniu smak potrawy). Gotujemy na małym ogniu, aż zmięknie (kapusta nie powinna się rozgotować). Na koniec dolewamy szklankę soku z kapusty i jeszcze raz zagotowujemy. Zupę doprawiamy solą, pieprzem i suszoną papryką.