Dubrownik jesienią? Bartek Kieżun przekonuje, ze warto

Szybko okazało się, że jesienna wizyta była strzałem w dziesiątkę. Powodów do radości było wiele, ale zacznijmy od najważniejszego. W tym roku 10 października wystartował Good Food Festival Dubrovnik, co oznaczało, że w mieście odbywają się różne wydarzenia związane z kulinariami, co jak łatwo się domyślić bardzo mnie ucieszyło. Można było wziąć udział w wielu różnorodnych wydarzeniach, warsztatach oraz wykładach dotyczących najróżniejszych aspektów życia kulinarnego.

Przez kilka dni można się było najeść, napić i dowiedzieć się naprawdę wielu rzeczy. Na słuchaczy czekali specjaliści od dziko rosnących ziół opowiadający o tym, co rośnie w okolicy i o sposobach przygotowywania z tego pysznych dań. Pod okiem cukierników można było przygotować pierniki świętego Błażeja, patrona Dubrownika, które są pieczone w mieście od początku XX wieku.

To nie wszystko jednak. Mieszkańcy Dubrownika i turyści mogli zabrać się także za przygotowanie kandyzowanych skórek pomarańczowych. Mówi się, że drzewka gorzkiej pomarańczy są królowymi dubrownickich ogrodów, a gotowane w syropie skórki tych owoców uchodzą za regionalny przysmak i można kupić na targu. Drugim bardziej praktycznym wyjściem było nauczenie się jak się je przygotowuje.

Dla wszystkich tych, którzy marzyli o tym, by przekonać się jak smakuje nowoczesna kuchnia chorwacka organizatorzy również mieli coś w zanadrzu. Podczas jednego z festiwalowych wieczorów można było zasiąść do stołu i zjeść pięciodniową kolację przygotowaną pod okiem Marijo Curicia, szefa kuchni w restauracji 360, którą recenzenci kulinarni Michelin wyróżnili gwiazdką.

Wszyscy ci, którzy nie przepadają za fine diningiem też mieli co robić. Częścią Festiwalu był inny, nieco mniejszy poświęcony street foodowi. W Lazareti, w pobliżu miejskich murów na wszystkich miłośników dobrego jedzenia czekali kucharze biorący udział w Bavarin Street Food Festival.

W food truckach można było zamówić rzemieślnicze piwa oraz klasyczne dania chorwackiej kuchni podane z nowoczesnym twistem. W jednym ze stoisk można było zjeść šporki makaruli, czyli brudny makaron. Ten przysmak podaje się w Dubrowniku od setek lat. To makaron z gęstym mięsnym sosem doprawionym mnóstwem korzennych przypraw. Legenda dotycząca nazwy mówi, że przygotowywano go w czasach kiedy nikomu w Dubrowniku się nie przelewało. Jednym niedużym garnkiem sosu obdzielano wielkie ilości makaronu. Skromne danie, kiedy zjawiało się w talerzu sosu nie robiło piorunującego wrażenie. Na pojedynczych porcjach sosu było tak niewiele, że wyglądało jakby ktoś wybrudził makaron. Dziś oczywiście proporcje sosu i klusek są nieco inne, ale nazwa została.

To nadal nie wszystko. Jedna z październikowych niedziel to czas Dubrovik Table. Tego dnia Stradun, główna ulica starego miasta, staje się długim stołem. Restauracje, bary i cukiernie proponuję gościom niewielkie porcje jedzenia za niewielkie pieniądze. Nie płaci się gotówką. Jeszcze przed wejściem na Stradun należy mieć w dłoni kupony, które można zakupić w wielu miejscach w mieście. Zasada się jest prosta jeden kupon to jedna porcja jedzenia. Dochód ze sprzedaży jest przeznaczony na cele charytatywne, a turystów z Polski może zdziwić obecność ekipy ze Starego Sączą. Jako parnetskie miasto Dubrownika Stary Sącz wspiera tę inicjatywę i wystawia na sprzedaż przysmaki z Sądecczyzny.

Po spacerze elegancką ulicą i zaspokojeniu głodu proponuję wsiąść na statek płynący na sąsiednią wyspę Lokrum. Pozostałą część dnia można spędzić z dala od tłumów opalając się w gorącym październikowym słońcu lub czytając o historii Republiki Dubrownickiej.