Przygotuj się do zimy. Jak wybierać i przechowywać ziemniaki
Garść praktycznych porad
Wbrew pozorom kupno dobrych ziemniaków to wcale nie jest taka prosta sprawa. Musimy zwrócić uwagę m.in. na sposób ich przechowywania w sklepie, wielkość, kształt, jędrność. Ważny jest także wybór odpowiedniej odmiany. Jedne ziemniaki lepiej będą nadawały się bowiem na kluski, inne na frytki, a jeszcze inne do sałatek.
Zobacz też: Tortilla ziemniaczana
Ziemniaki - jak kupować?
Nie kupuj ziemniaków szczelnie zapakowanych w foliowe worki, ponieważ brak tlenu powoduje odparzanie, gnicie oraz rozwój pleśni. Zwróć też uwagę na wygląd bulw – powinny być jednakowej wielkości, o regularnym kształcie, jędrne i nieuszkodzone. Natomiast skórka - gładka, jasna, a miąższ w jednolitym kolorze. Ciemna i szorstka przeważnie świadczy o przenawożeniu ziemniaków, a zazieleniona o tym, że były zbyt długo wystawione na działanie światła słonecznego. Powoduje ono wydzielanie solaniny – niebezpiecznej dla naszego zdrowia substancji. Solanina nie rozkłada się podczas gotowania i może być przyczyną zatruć pokarmowych, poza tym powoduje osłabienie, szkodzi nerkom i ma działanie rakotwórcze.
Na co zwrócić uwagę?
Ziemniaki mogą być przykryte cienką warstwą ziemi – wtedy lepiej się przechowują. Jeśli jednak nie masz odpowiednich warunków do przechowywania, nie kupuj na zapas. Unikaj kiełkujących bulw - są szkodliwe dla zdrowia. Dobieraj też typ kulinarny ziemniaków do konkretnego dania, które chcesz przygotować.
Warunki przechowywania
Ziemniaki przechowuj w suchym, chłodnym i przewiewnym miejscu. Optymalna temperatura waha się między 6 a 8 stopni Celsjusza. Zbyt wysoka pobudzi bulwy do kiełkowania, z kolei zbyt niska (w lodówce, na balkonie) spowoduje, że zawarta w nich skrobia przekształci się w cukier i ziemniaki staną się po prostu słodkie. Chroń też ziemniaki przed dostępem światła słonecznego, by uniknąć wydzielania solaniny.
Typy ziemniaków
Typ A – sałatkowe, twarde, nie rozpadają się, o dużej wilgotności i małej zawartości skrobi. Nadają się na sałatki, do smażenia i grillowania. Odmiany: Ditta, Denar, Lord Sante Velux, Vineta.
Typ B – uniwersalne, średniej twardości, nierozsypujące się, przy końcu gotowania stają się kruche, przy smażeniu zaś miękkie wewnątrz, a z wierzchu chrupiące. Nadają się na frytki, chipsy czy placki, a także do zup. Odmiany: Irga, Irys, Flaming, Orlik, Sante.
Typ C – mączyste, zawierające więcej skrobi, łatwo rozpadające się, o jasnym i sypkim miąższu. Doskonałe na babki, farsze, kluski, purée, placki, pyzy, kopytka. Odmiany: Bryza, Gracja, Ibis, Tajfun, Gustaw.
