Drób – czym różnią się od siebie poszczególne rodzaje mięsa?

Średnio mięso z kurczaka ma 219 kcal na 100 g. Oczywiście zawartość kaloryczna jest różna w zależności od części ptaka, czyli w piersi zawsze będzie mniej kalorii niż np. w udku. W mięsie z kurczaka znajdziemy też tylko 88 mg cholesterolu. Za to bogate jest ono w białka, witaminy z grupy B, witaminę A i E oraz składniki mineralne takie jak: magnez, żelazo, fosfor, potas. Dzięki temu mięso z kurczaka polecane jest nawet dzieciom i osobom na dietach pooperacyjnych czy też jest uwzględniane w dietach redukcyjnych.

Mięso z kurczaka ma różową barwę, delikatną strukturę, jest smaczne i należy do tych tańszych gatunków mięs.

Minusem mięsa z kurczaka jest to, że łatwo absorbuje antybiotyki i hormony wzrostowe dodawane do pasz. Jeśli więc nie mamy pewności co do pochodzenia danego mięsa, warto zachować ostrożność i nie jadać go zbyt często. Zawsze jednak sprzedawca powinien posiadać wiedzę odnośnie tego, gdzie i w jaki sposób dany kurczak był hodowany, a my jako kupujący mamy prawo zapytać i uzyskać informację na ten temat.

Mięso z indyka średnio zawiera 189 kcal i 109 mg cholesterolu. Jest bogate w żelazo, wapń, jod, potas, sód, fosfor, magnez, siarkę, a także w witaminy A, E, PP i K oraz witaminy z grupy B. Co ważne, jest też źródłem kwasów tłuszczowych omega-3 oraz łatwo przyswajalnego białka. Dzięki takiemu składowi indyk jest bardzo ceniony przez dietetyków.

Mięso indycze swoją barwą przypomina kurczaka. Jego struktura jest nieco ściślejsza, więc jest ono bardziej sycące. Indyk jest jednak nieco droższy niż kurczak.

Indyki hodowane są zazwyczaj w lepszych warunkach niż kurczaki. Ich dieta jest bardziej zrównoważona i wzbogacona w witaminy. Nie stosuje się w ich przypadku antybiotyków ani hormonów wzrostu, gdyż te ptaki nie tolerują ich i zginęłyby, gdyby były w taki sposób karmione. Mięso z indyka jest więc znacznie bardziej bezpieczne niż z kurczaka. Nic więc dziwnego, że jest polecane nawet niemowlętom w okresie rozszerzania diety, kobietom w ciąży oraz karmiącym piersią.

Mięso z kaczki zawiera zdecydowanie najwięcej tłuszczu spośród popularnego drobiu, ale ciągle mniej niż mięso wieprzowe czy wołowe. Średnio w 100 g znajdziemy 337 kcal i 84 mg cholesterolu. Mięso z kaczki ma w sobie dużo białka, magnezu, potasu, wapnia, manganu, fluoru, żelaza i fosforu oraz witamin z grupy B, witaminę A, D i E. Ponadto w kaczce znajdują się kwasy omega-3.

Barwa kaczego mięsa jest nieco ciemniejsza niż indyka czy kurczaka. Po odpowiednim przygotowaniu jest ono kruche i soczyste.

Kaczki hodowlane rosną stosunkowo szybko i równie szybko zyskują na wadze, więc stosowanie pasz z hormonami i antybiotykami nie jest konieczne. Tym samym mięso z kaczki jest bezpieczne, choć zawiera sporo tłuszczów, które są trudniejsze w trawieniu. Z tego względu kaczka nie jest polecana dzieciom do lat 3.

W 100 g mięsa z gęsi znajdziemy ok. 305 kcal i zaledwie ok. 65 mg cholesterolu. Ponadto bogate jest ono w sód, cynk, żelazo, wapń i fosfor. Zawiera też witaminy A, PP, E oraz te z grupy B, a także kwasy omega-3 i omega-6.

Gęsina jest bardzo delikatna i miękka, a w smaku nieco słodkawa. Należy do mięs chudych, choć z tuszki z powodzeniem można wytopić smalec doceniany w medycynie ludowej. Najwięcej wartości ma mięso młode i takie też jest najsmaczniejsze. Gęś nie jest jednak polecana dzieciom poniżej 3. roku życia, mimo że – tak jak kaczka – nie jest narażona na stosowanie antybiotyków w paszach.

Mięso drobiowe na wielu poziomach wygrywa z wieprzowiną i wołowiną. Jest niskokaloryczne, lekkostrawne, chude (tłuszcz znajduje się właściwie tylko pod skórą, więc łatwo go usunąć), delikatne w smaku, szybkie w obróbce kulinarnej. Do tego stanowi doskonałe źródło dobrze przyswajalnego i pełnowartościowego białka a także nienasyconych kwasów tłuszczowych, witamin z grupy B, potasu, cynku i magnezu. Warto włączyć je do swojej diety i cieszyć się różnorodnością smaków i aromatów.