Te grzyby bardzo łatwo pomylić

O tym, że czerwonych grzybów z białymi kropkami nie należy ani zbierać, ani jeść, wie każde dziecko. I chociaż większość z nas nie uważa się może za grzybowych ekspertów, to kurki i pieczarki potrafimy rozpoznać bezbłędnie. Albo tak przynajmniej nam się wydaje. Jednak jadalne grzyby mają swoich trujących "sobowtórów". Które grzyby sprawiają nam najwięcej problemów i z którymi je mylimy, tłumaczy grzyboznawca Maria Pszonka.

AD/mmch/kuchnia.wp.pl

Muchomor sromotnikowy (zielonawy) mylony jest najczęściej z zielonymi odmianami gołąbków - gąską zielonką i czubajką kanią. Muchomor ten jest grzybem śmiertelnie trującym! Owocnik jest wyjątkowo zmienny w odcieniach, wybarwia się w zależności od miejsca występowania oraz naświetlenia. Kapelusz ma barwę od prawie białej do ciemnozielonej. Blaszki ma niezmiennie białe, a trzon długi z zygzakowatym seledynowym deseniem. Czasami obserwujemy zwisający pierścień, ale nierzadko zostaje on uszkodzony. Jednak najważniejszą cechą rozpoznawczą jest wyraźna pochwa znajdująca się u podstawy trzonu. Zwykle ukryta jest głęboko w ściółce. Dlatego przy zbieraniu grzybów blaszkowych zaleca się wykręcanie całych owocników! Istotne jest, aby u tego muchomora dostrzec tę szczególną i niezanikającą cechę. Muchomor sromotnikowy jest przysmakiem zwierząt leśnych. Trudno spotkać owocnik tego grzyba nienaruszony np. przez ślimaki. Rośnie w lasach liściastych, iglastych, a nawet ogrodach i parkach. Występuje pospolicie od lata do
jesieni.

Jadalne "sobowtóry" muchomora sromotnikowego, czyli gąska zielonka i gołąbek zielonawy nie posiadają trzonów zakończonych pochwą. W przypadku gąski zielonki zwracajmy uwagę na jej charakterystyczne siarkowożółte blaszki.

Mylenie muchomora zielonawego z jadalną czubajką kanią świadczy niestety o wyjątkowo słabej orientacji w świecie grzybów. Dojrzałe owocniki kani są wysokie i parasolowate z wyraźnym małym "garbem". Kapelusz pokryty jest grubymi wełnistymi łatkami. Jej blaszki są białe do lekko brązowych. Trzon jest pusty, wysmukły z zygzakowatym wzorem, również pokryty łuskami. Kania nie posiada pochwy lecz bulwę! Ważną cechą wyróżniającą jest pierścień w formie oponki, który można swobodnie przesunąć po trzonie.

Z kolei z pieczarką (szczególnie z młodymi owocnikami) mylony jest muchomor jadowity. Kapelusz muchomora jadowitego początkowo jest owalny, później szeroki ze spłaszczonym małym wzniesieniem. Blaszki są białe i gęste, a skórka kapelusza biała, z wiekiem lekko żółknąca. Trzon grzyba również jest biały, lekko perłowy z wyraźnymi "zadziorkami". U podstawy wyraźna pochwa. Starsze okazy często pozbawione są pierścienia. Występuje w lasach liściastych i mieszanych. Miejscami pojawia się masowo.

Pomyłki z pieczarkami zdarzają się szczególnie przy zbiorze młodych owocników. Młode pieczarki mają blaszki lekko różowe, dojrzałe wybarwiają się na czekoladowo, a podstawa trzonu zakończona jest bulwą. W przypadku pieczarek zbieramy tylko dojrzałe owocniki z wybarwionymi blaszkami.

Kurka, czyli pieprznik jadalny mylony jest z kolei z lisówką pomarańczową. Na szczęście dopiero zjedzenie większej ilości lisówki pomarańczowej może spowodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Budowa popularnej, żółto wybarwionej kurki jest masywna, a blaszki uformowane są w listewki.

Owocniki lisówki pomarańczowej są zdecydowanie drobniejsze, intensywnie pomarańczowe, a blaszki gęste w kolorze kapelusza.

Mylone są również jadalny mleczaj rydz i trujący mleczaj wełnianka. Kapelusz mleczaja wełnianki pokryty jest gęsto wełnistymi kłaczkami, a wydzielające się obficie mleczko jest białe i wyraźnie gorzkie. Grzyb powoduje dolegliwości żołądkowe. W niektórych krajach, szczególnie w Rosji, bywa kiszony lub jest jedzony po wcześniejszym obgotowaniu.

Jadalny mleczaj rydz ma gładką skórkę kapelusza i wydziela mocno pomarańczowy sok mleczny.

Wśród grzybów najchętniej wypatrujemy borowika szlachetnego. Nagminnie zdarza się, że mało wytrawni grzybiarze mylą go z goryczakiem żółciowym. Goryczak żółciowy nie jest grzybem trującym, ale niejadalnym ze względu na wyjątkowo gorzki smak. Posmaku goryczy nie usunie nawet kilkakrotne obgotowywanie. Często grzybiarze uważają go za trującego i nazywają "szatanem". Ważną cechą, która pozwala odróżnić go od jadalnego borowika jest różowawy kolor rurek. Trzon goryczaka żółciowego jest pokryty grubą brązową siateczką o dużych oczkach.

Jadalny borowik szlachetny nazywany prawdziwkiem ma rurki białe lub cytrynowe i gładki trzon.

Późną jesienią, tuż po pierwszych przymrozkach obficie występuje opieńka ciemna. Pomyłki przy jej zbiorze zdarzają się, gdy w okolicy pojawia się łysiczka trująca (zwana też maślanką wiązkową) lub łuskwiak nastroszony. Jadalna opieńka ciemna rośnie w charakterystycznych wiązkach. Kapelusze i trzony pokryte są drobnymi łuseczkami. Blaszki są kremoworóżowe i posiadają mięsisty pierścień na trzonie. Grzyby te dzisiaj coraz rzadziej zbierane, ponieważ wymagają bezwzględnego i kilkukrotnego obgotowania. Poza tym są ciężkostrawne. Nie mrozimy ich i nie suszymy. Świetnie za to sprawdzają się marynowane opieńki podane jako zakąska.

Trująca maślanka wiązkowa rośnie w wiązkach, a jej owocniki osadzone są na cienkich trzonach. Blaszki są siarkowożółte. Powoduje dolegliwości żołądkowe, wzmożoną potliwość, ślinotok, czasami chwilową utratę wzroku.

Owocniki trującego łuskwiaka nastroszonego są masywne i mocno pokryte łuseczkami. Blaszki mają żółty kolor, a zapach przypomina.. rzodkiew. Wyrastają u podstawy drzew - także tych obumarłych.

AD/mmch/kuchnia.wp.pl