Jagody kontra borówki amerykańskie

Wielbicieli borówek amerykańskich, jak i jagód nie brakuje. Pijemy coraz więcej fioletowych koktajli, chętnie zajadamy się ciastami z ich dodatkiem, pierogami, a nawet zupą. A fanów jagodzianek trudno zliczyć. Pamiętajmy jednak, że najwięcej witamin (szczególnie wit. C) posiadają surowe owoce, które w czasie obróbki termicznej tracą część swoich właściwości prozdrowotnych.

Jagody i borówki działają uspokajająco i przeciwbólowo, obniżają także poziom złego cholesterolu. Stosuje się je w leczeniu zespołu przewlekłego zmęczenia, infekcji skóry, dolegliwości żołądkowo-jelitowych, a także chorób nerek i układu moczowego. Świetnie działają na wzrok. Jednak badania naukowe dowodzą, że czarna jagoda zawiera więcej garbników i jest lepszym źródłem przeciwutleniaczy niż borówka amerykańska, dzięki czemu skuteczniej opóźnia proces starzenia. Z kolei borówka amerykańska jest skuteczniejsza w profilaktyce niektórych chorób nowotworowych i może zapobiegać marskości wątroby.

Jagody, zwłaszcza suszone, i ich liście zawierają dużą ilość garbników, które uszczelniają błony śluzowe żołądka, neutralizują szkodliwe produkty przemiany materii i spowalniają ruchy robaczkowe jelit. Od wieków owoce i napar stosowano jako lek na biegunkę. Z kolei surowe jagody działają lekko przeczyszczająco, dlatego wyciśnięty z nich sok pomaga w leczeniu zaparć. Leśne jagody dzięki temu, że zawierają więcej garbników niż borówki amerykańskie, mają też silniejsze właściwości bakteriobójcze i przeciwwirusowe. Przypomnijmy, że garbniki świetnie neutralizują toksyny.

Czarna jagoda jest też naturalnym eliksirem młodości . Spośród 23 produktów znajdujących się na liście ORAC (produktów o dużej zawartości przeciwutleniaczy) zaraz po aronii, największy potencjał antyoksydacyjny ma właśnie czarna jagoda. Zawiera antyoksydant z rodziny antocyjanów, którego nie mają w składzie borówki. To mirtylina, która odpowiada za elastyczność naczyń krwionośnych oraz bierze udział w produkcji czerwonych ciałek krwi, zapobiegając anemii.

Dobra wiadomość dla diabetyków - jagody zawierają glikozydy (wakcyninę i glikokininę), które działają podobnie jak insulina - obniżając poziom glukozy we krwi. Owoce uszczelniają także naczynia włosowate, a co za tym idzie - poprawiają mikrokrążenie w gałce ocznej. Poleca się je osobom z zaburzeniami widzenia o zmierzchu, a także pracującym przy komputerze czy w złych warunkach oświetleniowych.

100 g jagód zawiera 51 kcal i 9,0 g węglowodanów. Z kolei borówka amerykańska w 100 g zawiera 57 kcal i sporą liczbę węglowodanów - 14,49 g. W czasie odchudzania wybierzmy więc jagody.

Na pierwszy rzut oka borówki amerykańskie są podobne do naszych rodzimych jagód. Jeśli jednak przyjrzymy się bliżej owocom tego krzewu, zobaczymy różnicę. Przede wszystkim są większe, bardziej spłaszczone i jaśniejsze. Borówka amerykańska to właściwie borówka wysoka. Krzew ten rośnie w naturalnych warunkach w USA i Kanadzie, choć obecnie rozprzestrzenił się również w Japonii, Nowej Zelandii, a także w Wielkiej Brytanii. Uprawia się ja w wielu innych krajach, w tym w Polsce. Jej sadzonki trafiły w do nas już przed II wojną światową, jednak dopiero w latach 60. ubiegłego wieku naprawę się nią zainteresowano, a od kilkunastu lat robi prawdziwą furorę - jesteśmy jej trzecim największym producentem na świecie.

Borówki amerykańskie zawierają duże ilości fitoestrogenów, czyli hormonów roślinnych, które skutecznie blokują działanie enzymów przyczyniających się do powstawania nowotworów hormonozależnych, np. niektórych nowotworów piersi, tarczycy czy wątroby. Podobne, antynowotworowe właściwości mają też kwasy obecne w borówkach; foliowy oraz egalowy - przeciwdziałają rozwojowi m.in. raka płuc, przełyku oraz krtani.

Z badań przeprowadzonych przez chińskich naukowców z Uniwersytetu w Miyazaki wynika, że borówka amerykańska, a konkretnie jedna z jej odmian - tzw. rózgowata zapobiegają rozwojowi marskości wątroby oraz działa ochronnie na komórki wątroby.

Owoce te, podobnie zresztą jak jagody, są stosowane w profilaktyce chorób oczu, takich jak zaćma i zwyrodnienie plamki żółtej. Podobno w czasie II wojny światowej brytyjscy piloci jedli borówki, by poprawić widzenie w nocy.