Co zamiast antybiotyku?

Najbardziej cenione jest jej działanie bakteriobójcze, grzybobójcze i dezynfekujące wywierane przez składniki lotne (fitoncydy) oraz związki nielotne, znajdujące się w miąższu. Niegdyś sądzono, że jest bogatym źródłem witaminy C. Dzisiaj wiadomo jednak, że jej ilość jest co najwyżej przeciętna. Nie dyskwalifikuje to jednak cebuli jako cennego warzywa, zawiera bowiem sporo witamin: A, E, K, PP oraz z grupy B. Poza tym znajdziemy w niej takie pierwiastki jak cynk, fosfor, krzem, magnez, selen, siarka i wapń.

Cebula, w połączeniu z czosnkiem, ma działanie odkażające, przeciwzapalne i wykrztuśne. Oba warzywa kroimy w plasterki i układamy warstwami w słoiku smarując miodem pszczelim. Potem zakręcamy i zostawiamy w ciepłym miejscu na kilka godzin. Powstaje syrop, który likwiduje najbardziej dokuczliwy, suchy kaszel i zapalenie gardła.

Cebula pomaga też w leczeniu miażdżycy (szklankę soku wymieszać ze szklanką miodu i pić trzy razy dziennie po łyżce stołowej na godzinę przed jedzeniem) i nadciśnienia (sok z kilograma cebuli zmieszać z sokiem z kilograma cytryn i pić po łyżce dziennie).

Od dawna wykorzystywana jest także jako środek moczopędny (wystarczy codziennie zjadać jedną surową cebulę lub trzy razy dziennie pić po łyżce soku) i przeciw reumatyzmowi (bolące miejsca masować z sokiem z cebuli). A to i tak nie koniec jej dobroczynnych właściwości...

Wystarczy dodać, że nasze prababcie z powodzeniem korzystały z niej przy leczeniu wrzodów i ropnych ran, brodawek, kurzajek, popękanej skóry, odcisków oraz odmrożeń. Pomagała również na swędzenie i szum w uszach, opryszczkę, ukąszenia owadów, a także bóle mięśni karku i potylicy.

Osobom, którym surowa cebula szkodzi (np. z ciężkimi przypadkami choroby nerek i wątroby, a także przewodu pokarmowego i niewydolności serca) powinny spróbować wersji gotowanej, podawanej w zupie lub z innymi warzywami. Taka także ma zdolność rozpuszczania fibryny, czyli białka tworzącego się w czasie krzepnięcia krwi i stanowiącego podstawę skrzepów. Jest też pomocna na kaszel i przy zaparciach.

Co więcej, naukowcy z Hokkaido Tokai University w Japonii odkryli, że osoby cierpiące na związaną z wiekiem utratę pamięci, po zjedzeniu lekko podgotowanej cebuli lepiej przypominają sobie różne fakty. Warzywo zachowuje swoje właściwości propamięciowe, jeśli zostanie podgotowane lub podsmażone. Nie może jednak stać na ogniu zbyt długo. Potwierdziły to badania francuskie, które wykazały, że flawonoidy zmniejszają związaną z wiekiem utratę pamięci, a cebula zawiera więcej kwercetyny niż herbata czy jabłka.

Wielu botaników i historyków kulinarnych jest przekonanych, że ojczyzną cebuli jest Azja. Przeprowadzone badania sugerują, że może pochodzić z Iranu i zachodniego Pakistanu. Jedno jest pewne - w Europie pojawiła się dzięki Persom. Obecnie należy do sześciu najczęściej uprawianym roślin na świecie.

Również czosnek jest naturalnym antybiotykiem. Wystarczy zmiażdżyć kilka ząbków, wcisnąć sok z dwóch cytryn i zalać niewielką ilością przegotowanej i schłodzonej wody. Wszystko wkładamy do ciemnego słoika i odstawiamy. Po kilku dniach odcedzamy i powstały syrop pijemy kilka razy dziennie. Z czosnku można zrobić także inną miksturę. Posiekać dwa ząbki i zalać szklanką gorącego mleka. Przygotowany napój najlepiej pić przed snem.

Ostry smak nadaje mu allicyna - związek bogaty w siarkę, mający wręcz zdumiewające właściwości. Działa silnie bakteriobójczo, przeciwwirusowo oraz grzybobójczo (czosnek był zresztą stosowany do zwalczania różnych infekcji, które dziś pokonujemy z pomocą antybiotyków) - ale wyłącznie w stanie świeżym, przed pieczeniem czy smażeniem.

Ponadto obniża poziom złego cholesterolu i trójglicerydów we krwi, dzięki czemu działa przeciwmiażdżycowo. Zwiększa również wydzielanie soków trawiennych oraz zapobiega nadmiernej fermentacji jedzenia w układzie pokarmowym.

qk